Pagina's

zaterdag 21 september 2013

Muziek

Het is zaterdag,
ik ga even naar de stad.
Ik loop de winkel uit
waar ik brood kocht
en hoor muziek.
Niet zomaar muziek,
maar grote trommels!

Vier mannen
lopen in de straat
en trommelen.
Mensen blijven staan.
Wat is dit,
wat doen die kerels
met die trommels?
Het is al snel
een vrolijke boel.

Voor een winkel
blijven ze staan,
en maar trommelen.
Dan loopt er
een man
naar buiten.
Nu zie ik pas
wat het is.
Een modeshow.
De winkel
bestaat tien jaar
en viert het
met muziek
en een modeshow,
midden op straat.

Het trommelen
gaat door,
de sfeer wordt
steeds joliger.
Mensen klappen.
Mensen joelen.

Ineens
stromen
de tranen
over mijn wangen.
Ik sta hier,
zomaar,
tussen allemaal mensen.
Ik kan ervoor kiezen
te blijven staan
en te luisteren,
zomaar,
omdat ik dat wil.
Ik hoef niet meer
naar de winkel
en terug.
Ik kan lanterfanten,
naar trommels luisteren,
om me heen kijken,
het leven beleven.

Met een dikke strot
van emoties
fiets ik terug.
Het leven is goed
en dat tijdens een dip!

Wat nu een dip is
was vorig jaar
nog onhaalbaar.
Wat nu stilstand lijkt
was voorheen
niet mogelijk.

Het leven is top
ook tijdens een dip.

donderdag 19 september 2013

Een dip die top is...

Ik heb een dip.
Het is herfst,
heel duidelijk.
Tegelijk
met de vallende bladeren,
gebeurt er iets
in mijn hoofd.
Ik ben moe,
kom met moeite
uit mijn bed.
De concentratie
is slecht.
Dat wat vorige maand
nog moeiteloos ging,
glipt nu
door mijn vingers,
zo lijkt het wel.

Maar als er iets is
wat ik heel goed kan,
dan is het schakelen.
Daarom stap ik over
naar een andere versnelling,
een die beter past
bij de herfst.

Deken op de bank,
kat binnen handbereik,
boeken, dvd's
en de laptop.

Het enige
dat ik nu MOET
van mezelf
is elke dag
frisse lucht snuiven.

Als er iets is
dat afwijkt deze herfst
dan ben ik dat zelf.
Een totale acceptatie
van mezelf.
Het is
zoals het is.
Ik vecht niet meer
tegen wat niet  kan.
Ik doe niet meer moeilijk
over wat niet gaat.
Ik geniet van wat kan.

Wát een verschil!
En wat een ruimte
blijft er over
in mij
voor mezelf.

zaterdag 7 september 2013

Vooruitgang

Wat een goede dag, vandaag.
Ik ging niet 'even' opruimen.
Ook onderdrukte ik
de impuls
om de wc te soppen.
De drang het keukenlaatje
schoon te maken,
was helaas zeer dwingend.
Dezelfde aanval
maar dan gericht op de trap
sloeg ik succesvol af.

Ik deed een heleboel niet vandaag.
Wel lag ik lang in bed,
met de krant, de kat en een boek

Beter worden is
laten wat niet goed voor me is,
voelen wat wel goed voor me is
en accepteren wat (nog) niet kan.

Beter worden is
niet stilstaan bij wat was,
niet piekeren of wat zou moeten zijn,
niet hopen op wat komt
maar leven in het nu.