Pagina's

donderdag 21 februari 2013

Niet zo lekker

Deze week
voel ik me
niet zo lekker.
Een vol hoofd,
beetje rillerig,
u kent het wel.

Evengoed
ging ik
deze week
uit eten
met mijn moeder
en mijn kind,
wandelde ik
elke dag
een stukje
en deed ik
de boodschappen.

Deze week
was ik
niet zo lekker.
Ik ging daarom
's avonds wat
vroeger naar bed.

En dat was dat.
Niet zo lekker,
betekent in
mijn nieuwe wereld
dat ik vrijwel alles
kan doen
wat ik normaal
ook kan doen.

Niet zo lekker
in mijn oude wereld
betekende
dat de wereld
tot stilstand kwam.
Dat ik op de bank lag
in de wetenschap
dat het plafond
voor mij geen geheimen had.

Niet zo lekker is
in mijn nieuwe wereld
hetzelfde als
geweldig goed
in mijn oude wereld.

Best bizar,
als je erover nadenkt.
En bijna
niet uit te leggen
aan iemand
die nooit
hele dagen
op de bank lag.

maandag 11 februari 2013

Sneeuw

Als ik naar buiten kijk
is het wit.
Dat is onverwacht.
Een prachtige witte wereld
waar ik van kan genieten.
Nu wel.

Vorige jaren
zorgde de sneeuw
voor opgesloten zijn.
Mijn miniloopjes
gingen niet door
en fietsen durfde ik niet
met sneeuw op de straat.
Dus moesten we overal
op voorbereid zijn,
met voldoende
voorraad in huis.

Hoe anders
is het dit jaar.
Ik loop met mijn lief
door de sneeuw
naar de bieb,
dan een krantje halen
en meteen
door naar de markt,
wat groenten kopen.

Als we thuis zijn
zie ik dat we
een uur op stap
zijn geweest.
Dat voel ik
in mijn lijf.
Dus ga ik even zitten.
Kopje thee, krantje,
je kent het misschien wel.

En na een uur
is de moeheid weg.
Wat blijft
is een jubelgevoel.
Mijn lijf reageert
steeds normaler
op beweging.
Mijn leven is
steeds minder afzien
en steeds vaker genieten.

En sneeuw is
wat het is.
Sneeuw,
waar je doorheen
kunt lopen,
waar je van
kunt genieten,
waarin je kunt spelen,
waarmee je
sneeuwpoppen bouwt,

Beter worden
is afscheid nemen
van een wereld
die lang vertrouwd was
en omarmen wat
ik zo hebt gemist.