maandag 23 december 2013

Wens voor 2014

Niet dat ik nu beter ben
maar toch voelt alles
compleet anders
dan toen ik nog
echt ziek was.

Ik woon tegenwoordig
in een tussengebied,
dé plek om te bivakkeren
als je nog niet bent
waar je zijn moet.

Ik denk niet meer
in goede dagen
en slechte dagen.
Eigenlijk zijn alle dagen
wel een 'soort van' goed,
met soms een slechte dag.

Een goede dag
is niet een dag dat ik
heel veel kan doen.
Een goede dag
is een dag waarop ik
gewoon mijn ding doe,
of dat nu veel
of weinig is.
Ik doe wat ik wil doen
en sta er niet
te veel bij stil.

Een goede dag
is een dag dat ik voel
dat ik een slechte dag heb,
alles laat vallen
en mijn rust pak.

Een goede dag
is een dag dat ik
kan anticiperen
op wat er gebeurt.

Een goede dag
is een dag
dat ik aanbied
op school te helpen
met het kerstdiner
en geen angst heb
dat ik moet afbellen.

Terugkijkend zie ik
heel veel vooruitgang
ook al is het
in een traag tempo.
Vooruitgang die ik niet zie,
als ik naar vorige week
of vorige maand kijk.
Totdat ik me bedenk
dat douchen
twee jaar geleden
nog een activiteit was
waarvan ik uren
moest bijkomen.
Dat kan ik me nu
bijna niet meer voorstellen.
Gelukkig maar.

Het normale leven
lijkt zo dichtbij,
maar staat ook nog
heel ver van mij af,
jammer genoeg.

Ik heb mijn handen vol
aan zorgen dat ik
bij ben met de was,
met de katten verzorgen, 
met het eten maken,
zonder dit uit te besteden.

Ik heb mijn handen vol
met moederen over mijn kind.
Snel, voordat hij
er te oud voor is.

Ik heb mijn handen vol
met het opbouwen
van veerkracht,
met de rek zoeken,
zodat ik straks weer weet
hoe ik kan meeveren
met de waan van alledag.

Ik heb mijn handen vol
met me voor te bereiden
op het zetten van stappen
in het echte leven,
waar mensen werken,
elkaar bezoeken,
hun huizen op orde houden,
sporten en hobbies hebben,
en wat mensen allemaal doen
in het 'echte' leven.
Eigenlijk weet ik dat
niet meer zo goed.

Het leven
dat ik had,
is niet het leven
dat ik nu nog wil.

Het leven
dat ik heb
is het leven
dat me leerde
dat stilstaan
geen stilstand
hoeft te zijn.

Het leven
dat ik wil,
speelt zich af
in de 'echte' wereld
met veel ruimte
voor vertraging
en nietsdoen.

Mijn wens voor 2014
is een jaar vol
vertraging, rust, ruimte,
ontspanning en zinloos nietsdoen
zodat ik grote stappen kan zetten
in mijn herstel.


Mijn wens voor jou,
lieve lezer van dit blog,
is dezelfde wens
die ik vorig jaar voor je had:
Ik wens dat je
voldoende voorstellingsvermogen hebt,
om van 2014
een prachtjaar te maken.

Stel je eens voor.... 
Het zou toch super zijn dat....
Wat als het ondenkbare gebeurt....
Stel je eens voor en begin met genieten,
dat kan ook als je op de bank zit....