zaterdag 21 september 2013

Muziek

Het is zaterdag,
ik ga even naar de stad.
Ik loop de winkel uit
waar ik brood kocht
en hoor muziek.
Niet zomaar muziek,
maar grote trommels!

Vier mannen
lopen in de straat
en trommelen.
Mensen blijven staan.
Wat is dit,
wat doen die kerels
met die trommels?
Het is al snel
een vrolijke boel.

Voor een winkel
blijven ze staan,
en maar trommelen.
Dan loopt er
een man
naar buiten.
Nu zie ik pas
wat het is.
Een modeshow.
De winkel
bestaat tien jaar
en viert het
met muziek
en een modeshow,
midden op straat.

Het trommelen
gaat door,
de sfeer wordt
steeds joliger.
Mensen klappen.
Mensen joelen.

Ineens
stromen
de tranen
over mijn wangen.
Ik sta hier,
zomaar,
tussen allemaal mensen.
Ik kan ervoor kiezen
te blijven staan
en te luisteren,
zomaar,
omdat ik dat wil.
Ik hoef niet meer
naar de winkel
en terug.
Ik kan lanterfanten,
naar trommels luisteren,
om me heen kijken,
het leven beleven.

Met een dikke strot
van emoties
fiets ik terug.
Het leven is goed
en dat tijdens een dip!

Wat nu een dip is
was vorig jaar
nog onhaalbaar.
Wat nu stilstand lijkt
was voorheen
niet mogelijk.

Het leven is top
ook tijdens een dip.