maandag 1 juli 2013

Bezoek

Ineens is het zover,
we krijgen bezoek.
Bezoek als in:
er komen mensen
die blijven een tijd
en eten ook mee.
Dat gebeurde
in geen jaren.
We vierden elk jaar
de verjaardag van S
en de feestdagen
met een hele kleine club
en dat was het.


Bezoek dus!
Spannend!
Dat vraagt voorbereiding.
Een lekker taartje
dat ik met mijn ogen dicht
kan maken.
Een maaltijd die
maximaal lekker is
en minimaal voorbereiding vraagt.
Dat kan ik heel goed!
Ik ben immers
die kookfee op zadelkruk,
al doet de kruk
tegenwoordig geen dienst meer.
Mijn eigen benen
zijn sterk genoeg.

Het bezoek is er,
we eten taart,
we praten wat,
we drinken wat.
Ik glip de keuken in
en warm op
en maak klaar.
We eten wat,
we drinken wat,
we zitten lang aan tafel.

Als het bezoek weg is
ben ik klaar,
met de dag
en met mezelf.
Sociaal doen,
praten en luisteren,
uitwisselen en interactie,
het is allemaal
wat vreemd geworden
voor mij.

De volgende dag
heb ik keelpijn.
Ik ben niet meer gewend
zo veel en zo lang
te praten.
Ook ben ik moe.
Moe, maar tevreden.
We hadden bezoek!
Als normale mensen!
Volgend weekend
krijgen we weer bezoek.
We gaan het nog druk krijgen.