dinsdag 12 maart 2013

Snel beter worden!

Er is weinig
voor nodig
om mij
tegen het plafond
te krijgen.
Een envelop
met het logo
van het U.WV
op mijn deurmat
zien liggen
is vaak al voldoende,
Moet je voorstellen
wat er gebeurt
als 'ze' bellen.

Het telefoontje
kwam niet onverwacht.
De dag ervoor
belden ze ook,
maar was ik
naar de fysio.
Kon ik me vooraf
lekker 24 uur opvreten
wetende
dat ze gingen terugbellen.

Dat was
geheel niet nodig
bleek achteraf.
Ik werd gebeld
door een MENS
met inlevingsvermogen.
Het gesprek
viel reuze mee.

Werken is
nog niet
aan de orde.
Dat vind ik
en dat vindt
de meneer
van het U.WV ook.

Na het gesprek
weet ik
van gekkigheid
niet wat ik moet doen.
Alles in mij
is geagiteerd.

De wetenschap
dat een ander
over mij
kan beslissen
voelt niet prettig.

De wetenschap
dat de uitkomst
van zo'n gesprek
afhangt van empathie
aan de andere kant
van de lijn,
voelt niet goed.

ME is voor anderen niet tastbaar.
ME is voor anderen ongrijpbaar.
Men wil een duidelijke diagnose
gevolgd door een exacte prognose
zodat reacties daarop kunnen worden afgestemd.

Door zo'n prettig gesprek
voelt het
alsof ik
door het oog
van de naald kruip

Ik wil niet
van anderen
afhankelijk zijn.
Ik wil zelf
mijn geld verdienen
en deze periode
van mijn leven
achter me laten

Ik wil
de envelop
van het U.WV
op mijn deurmat
zien liggen
en geen enkele reactie tonen
omdat ik weet
dat het achter me ligt.

Snel beter worden!
Dat kan alleen
door rustig aan te doen.

Voorwaarts kruip!