zondag 20 januari 2013

IJspret!

Nooit verwacht
en toch gebeurd.
Het is winter,
de sloot ligt dicht.
De mannen gaan schaatsen.
In mij kriebelt het.
Zal ik ook?
Kan ik dat?
Is het niet te vroeg?

Weg met dat getut.
Gewoon proberen.
Dus probeer ik het.
Wat zeg ik,
niks proberen.
Schaatsen!

Ik heb geschaatst.
Niet lang.
Twee keer
vijf minuten.
Maar toch.
Ik heb geschaatst!

Ik gleed
over het ijs.
Eerst wat stijf.
En ook wel bang.
Maar ik heb geschaatst.

Voor 't eerst in jaren
gleed ik over ijs,
kreeg ik rode wangen
die heftig gingen gloeien.

Ik heb geschaatst
en ging maar
één keer onderuit.
Krabbelde overeind
en ging weer verder.

Voor iemand
die jaren lang
plat lag
op de bank
is dit bijna niet
te bevatten.
Zo groot,
zo mooi,
zo heftig
en zo van mij,
voor mij,
dit moment.

Ik heb geschaatst!