dinsdag 25 december 2012

Stel je eens voor

Zo aan het eind
van het jaar
ga je als vanzelf
achterom kijken
naar wat was.

Ik zie mezelf
begin 2012
zoals ik ook
in 2011 was
en in 2010
en in 2009
en in 2008.

Moe,
boos,
soms wanhopig,
zoekend naar
een evenwicht.
Vastzittend in
een bestaan
dat ik niet koos
en dat me dwong
het licht te zoeken,
omdat het anders
wel heel erg donker
werd in mij.

Maar ik was ook
strijdvaardig
en altijd op zoek
naar die ene arts
met die ene behandeling
die aanslaat
bij mij.

De grap van 2012 was
dat ik hem vond,
die ene arts
met die ene behandeling.

Ik kwam dagelijks
weer buiten,
stapte de wereld in,
stap voor stap.

Een wens voor 2012
had ik niet.
Wensen is pijnlijk
na zo lang ziek zijn.

Een wens voor 2013
heb ik wel.
Dat durf ik wel,
na zo'n jaar.

Ik wens
dat ik beter word!
Ik stel me voor
dat ik beter word!
Ik ga gewoon
beter worden!
Ik doe mijn ogen dicht
en draai een film
in mijn hoofd.
Zo komt het beter worden
steeds dichter bij
en lijkt het
steeds minder vreemd.

Wat ik eerder
niet kon
en niet durfde,
doe ik nu wel.

Ik wens mezelf
een gezond lichaam toe
en een zenuwstelsel
dat niet meer
op hol slaat
van geluid, licht
en mensen.

Ik weet en ik voel
dat ik niet
iets onmogelijks wens.


Mijn wens voor jou,
lezer van dit blog
(ziek of niet ziek),
is dat je voldoende
voorstellingsvermogen hebt,
om van 2013
een prachtjaar te maken.

Zoek het licht
en stel je eens voor....