dinsdag 11 december 2012

Met mijn voet tussen de deur...

Om te weten
waar ik ben
is het goed
te voelen
waar de grens ligt.

De grens ligt
bij een goed gesprek
dat langer
dan een uur duurt.

De grens ligt
bij meer dan
drie mensen
in één ruimte.

De grens ligt
bij zo enthousiast worden
dat ik vergeet te voelen.

De grens ligt
bij me bijna
normaal voelen.

Ik was op een feestje,
had een fijn gesprek,
zag lieve mensen
en voelde me
bijna normaal. 

De wereld wordt
steeds meer van mij
en steeds minder klein.

En ik word
steeds meer mezelf
en steeds minder beperkt.

De grens is
daar waar ik ben
en daar waar ik
verder wil dan
waar ik sta.

De grens is geen tegenslag,
maar gewoon een deur
die nog niet
helemaal open staat.

Met mijn voet
tussen de deur
lig ik op de bank,
nagenietend
van wat kan.
En vol voorpret
van wat gaat komen.