maandag 3 september 2012

Aardverschuiving

De wekker gaat.
Het is 7 uur
in de ochtend,
de eerste schooldag
na de zomervakantie

Ik rek me uit,
en geniet
van dat wat uitblijft
en dat wat ik
niet voel
en dus
des te meer opmerk.

Geen pijn.
Geen lijf dat
aanvoelt als
een mislukt exemplaar.
Geen angst
om dat wat
gaat komen.

In plaats daarvan
hangt er iets
heel anders
in de lucht.
Ik snuif het op.
Verwachting,
blijdschap,
over dat
wat de dag
zal brengen.
Vertrouwen,
dat mijn lijf
vanzelf weet
wat te doen.

Een aardverschuiving
maakt dat
mijn leven
borrelt en stroomt.
Ik glij met
de stroom mee
en kom onderweg
de vrouw in de spiegel tegen.
Ze lacht uitbundig.
en stapt
uit de spiegel,
zo mijn lijf in.
Verdomd!
Dat past!

Tijd om bij te praten
is er niet.
Komt nog wel,
eerst even dobberen,
stromen
en genieten
van de aardverschuiving
die maakt
dat de verschillende
delen van mijzelf
weer als een puzzel
in elkaar vallen.