dinsdag 21 augustus 2012

Overdonderd

Weer thuis
na 2 weken vakantie.
Ik zit op de bank.
Niet omdat
ik moe ben
maar omdat
ik moet herkauwen.

Het is nogal wat.
Zoveel gedaan,
zoveel gezien.
Een kanotocht gemaakt.
Drie kastelen bezocht.
Een toren van
35 meter hoog beklommen.
Een paar keer uit eten geweest.
Wandelingen gemaakt.

Zomaar.
Omdat het kon.
Daar moet ik
diep over nadenken.
Over mijn lijf
dat 2 maanden
geleden nog niets kon
en nu van alles doet.

Dit kan ik bijna
niet bevatten.
Dit voelt zo goed
en zo vreemd
dat het bijna pijn doet.

Als ik mijn ogen
dicht doe
zit ik in een kano.
Ik glij over het water
en kijk om me heen.
Alles is groen en stil
en in de verte
zie ik een ruïne
van een kasteel.
Ineens moet ik
flink peddelen
om in de stroomversnelling
overeind te blijven.
Gelukt!
En ik glij weer verder.

Dat alles
en nog veel meer
zie ik als ik
mijn ogen dicht doe.
Maar ik doe
ze weer open.
Want ook in
het hier en nu
kan ik meer doen.

Ik ga van de bank af
en de keuze is reuze.
Ga ik oefeningen doen,
een stuk fietsen of wandelen,
het huis soppen,
bij de voetbaltraining
van Zoon kijken?

De wereld ligt
aan mijn voeten
en ik stap er
voorzichtig in.