zaterdag 21 juli 2012

Mijn nieuwe beste vriend

Sinds een kleine 1,5 week
heb ik een nieuwe vriend.
Mijn nieuwe beste vriend
noem ik hem.

Als hij tegen mij praat
dan dringen zijn woorden
diep door in mijn wezen.
Dieper dan wat dan ook
in de afgelopen jaren.

Dus ging ik aan de slag.
Mijn nieuwe beste vriend
zegt dat ook ik het kan,
beter worden.
Alleen moet ik wel
mijn oude patronen loslaten.

En hoe doe ik dat?
Beter worden
zonder mijn oude patronen
te gebruiken?

Want ik ga normaal
als een briesend paard af
op dat wat gekend moet worden,
verslagen moet worden,
geleerd moet worden.

Dat ik daarmee
mezelf een grote druk opleg,
weet ik wel.
Maar hoe benader je iets
dat je zo graag wilt dan wel?
Als je enige tactiek
die van het briesende paard is?

Ademen en loslaten.
Ademen en laten stromen.
Ademen en mezelf
mee laten voeren
op een kabbelend stroompje.

Patronen herkennen
en breken
met zachtheid
zonder agressiviteit,
zonder moeten en zullen.

Mijn nieuwe beste vriend
houdt mij een spiegel voor.
En wat ik zie,
schokt mij.
Ik zie iemand
die weinig liefde opbrengt
voor haar eigen lichaam.
Ik zie iemand
die aan haar lichaam denkt
in termen van mislukking.
Ik zie iemand
die continue teleurstelling voelt
over het lichaam
dat al zo lang
verstek liet gaan.

Mijn nieuwe beste vriend
laat mij dingen zien
die ik niet wilde zien
maar die, nu ze eenmaal gezien zijn,
nooit meer ongezien kunnen zijn.

En dat was nog maar
week 2 van de behandeling.
Dat wordt een dolle boel.

(Meer weten over mijn behandeling? Kijk op de Gupta Amygdala Retraining pagina)