zaterdag 7 juli 2012

De vrouw in de spiegel

Ineens staat ze er weer,
de vrouw in de spiegel.
Tijdje niet gezien.

'T was ook zo druk 
met plannen maken,
schrijven,
het einde van het schooljaar,
een nieuwe behandelaar zoeken,
de oude behandeling afsluiten,
woekerpolis ontwoekeren,
hypotheek omzetten,
nieuwe oven uitzoeken
ter vervanging van de oude
die zomaar kapot ging...

En tussen de bedrijven door,
was die vrouw
in de spiegel
ineens zoek
en dan raak ik
van mijn padje af.

Want zonder
de vrouw in de spiegel
ben ik niet mezelf.
Zij is mijn betere ik
ook al moet ze
soms haar mond houden.
Ze houdt me alert,
ze ziet me
zoals geen ander
mij kan zien.

Zij is mij zoals
ik ooit was,
energiek en
met grote stappen
door het leven gaand,
op weg naar straks en meer.

Zij is mij zoals
ik ooit zal zijn,
opgekrabbeld en
hopelijk zorgvuldiger
met energie omgaand
en met meer mededogen,
vooral voor mezelf.

Zij is mij zoals ik nu ben,
en eigenlijk niet wil zijn.
Daarom is het vast
ook zo moeilijk
om haar recht aan te kijken.

Kan ik dat?
Durf ik dat?
Kijken naar
de vrouw in de spiegel
en zien wat zij is
en zal zijn
zonder oordeel,
zonder verwachting?

Als ik eindelijk kijk
zie ik de vrouw
in de spiegel,
ze huilt en lacht
doet mal en is blij,
is boos en verdrietig
en is vooral
helemaal zichzelf.

Zo kom ik weer
een beetje thuis.
Thuis bij de
vrouw in de spiegel.