zaterdag 14 juli 2012

Beter worden

Deze week begon ik
met een nieuwe behandeling.
De 4e in 4 jaar tijd,
tenminste als ik alleen
de dokters meetel
die doorhadden dat ik ME heb.

4 behandelingen
in 4 jaar tijd.
Eerst was er de meneer
uit Amsterdam
die meteen doorzag
wat ik heb
maar zo chaotisch was
dat ik weinig vertrouwen
kon hebben.

Toen was daar
het ME centrum.
Zo ging ik naar binnen,
zo ging ik weer naar buiten,
volledig gedesillusioneerd.

De volgende behandelaar
zat in Lelystad.
Ik begon niet onbevangen
met de behandeling
en had al bij voorbaat twijfels.
Veel van wat ze aanbieden
deed ik immers
al  op eigen houtje
en t bracht me niet verder.
Niet alles was teleurstellend,
ik leerde vooral 'omgaan met'
en dat is al iets.

Maar beter worden
deed ik nog steeds niet.
En nu is daar dan
die dokter uit Engeland
die me vertelt
dat ook ik
beter kan worden.
Dat alleen al
zorgt voor heel veel
in mijn lijf en hoofd.

Want niemand zei tegen mij
de afgelopen jaren
dat ik beter zou worden.
Sterker nog,
toen ik nog meer
achteruit ging,
werd mij geadviseerd
met iemand te gaan praten,
om te leren omgaan,
met de nieuwe werkelijkheid,
de wereld waarin
ik nooit meer beter
zou worden.

Beter worden
deed ik dus niet.
Dat lukt niet goed
als zelfs de dokter
daar niet in gelooft.

En nu is daar dan
die dokter uit Engeland
die me vertelt
dat ook ik
beter kan worden.

Mijn wereldbeeld is
volledig gekanteld.
Mijn werkelijkheid
maakt een metamorfose door.
Van leren 'omgaan met'
en niets meer verwachten,
ben ik in één week
gaan geloven
dat ik volgend jaar
om deze tijd
beter ben.


Dat ging niet
zonder slag of stoot
en er vloeiden
wel wat tranen
zo hier en daar.
Dat belooft
een dolle boel
te worden
komend jaar.