zondag 10 juni 2012

Hoera voor mezelf!

Een mooie dag,
de zon schijnt.
Voor het eerst
in een week
voelt mijn lichaam
alsof het de dag aan kan
Na het opstaan,
zakt de pijn snel weg.
Wat overblijft is
heel goed te doen.

Ik rommel wat,
lees een boek,
zit in de tuin
en geniet,
volop.

Het begint te borrelen,
zal ik wel, zal ik niet.
Ik ga wel,
en nu meteen!
Lopend op mijn nieuwe wandelschoenen,
die de suggestie wekken
alsof ik een marathon loop,
maar eigenlijk bedoeld zijn
voor mijn miniloopjes
van 8 minuten.

En dan zomaar ineens,
vrij spontaan en onverwacht,
plak ik extra tijd aan mijn ronde.
Ik loop het hele park door
in plaats van een kwart.

Thuiskomend ga ik liggen
op de bank.
Ik ben moe
maar niet eens zó moe.
En ik ben vooral
HEEL ERG VOLDAAN.