zondag 6 mei 2012

Verjaarspartijtje

6 gillende jochies van 10 jaar
in mijn huiskamer.
Geen situatie waar ik goed tegen kan.
Zoon wel.
Het is dan ook zijn partijtje.

Elk jaar is het flink schipperen
tussen uitgesproken wensen
en de aanwezige grenzen.
Botsende belangen van
moeder en kind.

ME houdt geen rekening
met de wensen van een 10 jarige.
En een 10 jarige
zou geen rekening moeten houden
met de ME van zijn moeder.

Wat goed is voor mij,
is saai voor Zoon.
En waarvan Zoon uit zijn dak gaat,
doet moeder dat ook,
maar dan op een negatieve manier.

We hebben het weer gehad.
Met een gedegen voorbereiding,
een strakke agenda en hulptroepen.
Mijn taak is iets leuks te bedenken,
ik ben het Grote Brein én ik ben toeschouwer.
Want op de middag zelf zit ik op de bank,
kijkend naar een bak herrie...

Cake eten, voetballen,
naar de film en pannenkoeken eten.
Tussendoor is het huis leeg
en lig ik op te laden.

Ik ben blij dat het toch kan.
Mét aanpassingen, voorbereidingen
nazorg en hulp van buitenaf.
Naderhand lig ik op de bank
en ben uitgeteld.

We hebben het weer gehad
en zijn er weer even vanaf.
Tot de volgende verjaarspartij,
daar denk ik nu nog maar niet aan.
Zoon genoot, het was zijn partijtje. 
Daar gaat het om.