dinsdag 22 mei 2012

Mijn tussendoor leven

Mijn leven kent twee delen,
een deel voor en een deel na.
En het duurde heel lang
voordat ik het 'erna leven'
kon zien als mijn leven.

Mijn leven voelt als een tussendoor leven.
Wachtend op ooit, als dan en misschien,
als ik straks weer beter word.
En de tussendoortjes van anderen,
zijn bij mij de doelen van de dag.

Zo zie ik overbuurvrouw
in de ochtend naar haar werk gaan.
Dan komt zij terug en
een uur later rent zij weer naar buiten,
even snel boodschappen doen.
Zij heeft een leven van werken,
een klein kind en sociale contacten.
En tussendoor doet zij boodschappen.

Ik heb een leven van zijn en voelen,
afspraken met behandelaars,
een kind en digitale contacten.
En boodschappen doen is mijn doel
op een succesvolle dag.

Al die dingen die anderen doen
om snel met de rest van hun leven
door te kunnen gaan,
zijn voor mij de momenten geworden
waar het eigenlijk om draait.

Ik ren niet naar de bibliotheek
om te kunnen lezen.
Nee, ik ga naar de bibliotheek
om daar naar toe te kunnen gaan
op de fiets in een rustig tempo.
En daar zoek ik dan een boek uit,
fiets weer naar huis
en onderweg neem ik
alles goed in mij op.
Het leven is de bibliotheek en
de reis er naar toe.

In een tussendoor leven
gelden andere regels.
Niet meer even dit doen,
snel de was er in, 
naar de winkel sjezen,
o ja een cadeautje kopen
en laten we de agenda's trekken,
jij kan pas volgende maand zie ik,
vanmiddag eerst naar de tandarts en 
dan boodschappen doen
dan zijn we op tijd klaar met eten
zodat we kunnen sporten
én nog de aflevering van Dexter kunnen kijken.
Gaan we dit weekend naar de film,
en doen we meteen een hapje eten in de stad?
Of gaan we met de kinderen naar Artis.
Nee, het was jouw beurt om
op je vrije dag het huis schoon te maken,
en ik zou dan de cadeautjes voor de feestdagen kopen,
zodat ik daarna eindelijk misschien tijd heb
om even adem te halen....

Ik weet heus nog wel hoe het gaat
in een 'normaal' leven.
En niet om alles ben ik rouwig.
Een tussendoor leven
is zo leeg dat het vol is
met rust en stilte.

In mijn tussendoor leven
zie ik de mensen die ik kies
en word ik niet opgescheept
met collega's die ik eigenlijk niet mag,
of met treinen die niet rijden,
met rammelende magen
omdat er maar geen eind
aan een vergadering wil komen,
met gevoelens van stress
omdat ik te laat ben
om mijn kind op te halen.

Ik mis veel met mijn tussendoor leven.
Veel mooie momenten en spontaniteit.
Maar ik mis ook de stress en de onmacht
van het geleefd worden.
En zo verkeerd is dat niet.

Als ik het over zou mogen doen,
zou ik geen tussendoor leven kiezen,
maar het tussendoor leven leert mij wel
gewoon daar te zijn waar ik ben.
En dat is een levensles
die ik heel erg nodig had.