dinsdag 1 mei 2012

Herkenning

Altijd al was ik een kletskous.
Dat is nu best onhandig,
een groot deel van de tijd
zit ik in mijn eentje op de bank.
De katten zeggen niet zo veel terug.

Na jaren van stilte,
krijg ik nu weer meer contact
met anderen in de buitenwereld.
Die contacten komen als vanzelf,
via mijn laptop mijn leven binnen.

Dat doet wat met mijn wereldbeeld.
Want die anderen met wie ik 'praat',
zijn ook bankzitters, net als ik.
Is het niet door ME,
dan wel door een andere aandoening.

Ik lees over ME en andere aandoeningen,
en hoe anderen hun beperkingen beleven.
Ik lees over interessante behandelingen
en volg op afstand wie wat waar doet en
wat voor gevolgen dat heeft.

Maar vooral herken ik
angst, hoop, verdriet en onmacht.
Mijn ervaringen kunnen naast
die van een ander worden gelegd,
en als een puzzel vallen de stukjes in elkaar.

Dat zien en dat beleven
maakt dat ik mij niet alleen voel.
Allemaal lijntjes de wereld in.
Samen, met veel anderen.
Wat een drukte op die bank!