dinsdag 24 april 2012

Kookfee op zadelkruk

Ook wie ziek is moet goed eten.
Juist wie ziek is moet goed eten.
Goed, vers en gezond lekkers.
Voedsel voor het lijf.

Wie ziek is heeft beperkingen.
Maar dat noemen we een uitdaging,
die dwingt tot creativiteit.
Want wat eerst niet kon, kan nu wel.
Gewoon ophakken in stukjes, die tijd.

Dus begint het nadenken al in de ochtend,
Hoe staan we ervoor, hoe doet het lijf het
en waar hebben we trek in?

En in verschillende etappes
verspreid over de dag
van ongeveer een kwartier,
hak en snij ik groenten,
draai ik ballen gehakt,
bak ik brood en muffins
kook ik rijst af,
en een grote pan soep.
Maar gelukkig niet allemaal tegelijk.

Ik ben de kookfee op zadelkruk,
rol heen en weer, 
kook de sterren van de hemel
en eet het zelf heel graag op.

Ook wie ziek is moet goed eten.
Juist wie ziek is moet goed eten.
Maar ook een ziek lijf
heeft een hongerige geest.
Het is belangrijk niet te vergeten
wie je bent ook al doe je niet meer
wat je eerst wel kon.

Ook wie ziek is kan kiezen.
Kiezen tussen dat wat moet
en dat wat goed doet.
Ook al is de ruimte die je krijgt
soms héél klein.

Liggend op de bank,
werk ik een recept uit.
Zittend op mijn kruk,
kan ik snijden, ruiken, proeven.
Alle zintuigen werken mee.

Wie ziek is moet eten.
Koken is mijn passie,
en voedsel voor mijn geest.
Ik ben de kookfee op zadelkruk.


En ook als het opdelen in tijd
niet meer lukt,
en koken tijdelijk niet kan,
blijf ik de kookfee op zadelkruk,
als is het soms in gedachten....