vrijdag 13 april 2012

Een koolmeesje op een tak



Liggend op de bank
kijk ik naar buiten
en zie een struik.
En op die struik
hipt een koolmeesje
heen en weer,
van de ene tak
naar de andere.
Druk bezig terwijl ik kijk.
En geniet.

Het doet me iets beseffen.
Omdat ik minder met
toen en straks bezig ben,
sta ik meer in het nu,
met beide benen op de grond
en ben ik in eindelijk in staat
om te genieten.

Dat kwam niet vanzelf.
Het hoofd zat vol met
als dit en als dat
en doe ik dan zus 
of doe ik dan zo?

Maar nu is het vaker stil.
In mij en om mij heen.
En ben ik zonder dat ik moet.
Kan ik genieten, eindelijk.

Door de ME komt alles hard binnen.
Prikkels, geluid, warmte, kou.
Maar ook fijne dingen.
En dat is super.
Intens genieten van
de geur van pas gemaaid gras,
een kopje thee op de stoep voor het huis,
een CD van Leonard Cohen,
ons zonnekind dat voor het eerst kookt,
een fijn gesprek met vriendin I,
een paasbrood dat lukt,
een ekster die op de schutting zit,
een zwaan die langs zwemt,
een strak blauwe lucht,
een boek zo spannend
dat ik niet kan stoppen met lezen,
de dvd-serie Borgen deel 1,
en vooruit ook deel 2,
mijn lief die naast me snurkt,
de kat die contact zoekt.

Zóveel mooie fijne dingen
die je kunt meemaken en voelen,
ook als je bijna niet beweegt.


Zonder toen en straks
genieten van het nu.
Een ontspanningscursus 
voor hardleerse ME-patiënten.
De lesstof wordt heel langzaam doorgenomen
zodat zelfs bij de ergste probleemgevallen
eindelijk het kwartje kan vallen.

Geen twijfels over gisteren,
geen gezeur over morgen,
maar een koolmeesje op een tak, nu.

foto van www