zaterdag 10 maart 2012

Oké?

Ben ik oké
met het niet oké zijn?
Vind ik het oké
dat ik het niet oké vind
dat ik niet oké ben?

Of ben ik niet oké
met het oké zijn
omdat ik het niet oké vind
dat ik het oké vind
dat ik oké ben?

Wat is oké zijn eigenlijk?
Iemand enig idee?

Acceptatie is geen lepel levertraan
die je in één keer doorslikt.
Acceptatie is niet een activiteit
die je afvinkt op je to-do lijst
Acceptatie speelt soms verstoppertje
op momenten dat je denkt
dat je eigenlijk al klaar was.
Acceptatie maakt soms
dat ik niet meer weet
wat nu oké is en wat niet.

Soms lijkt het alsof oké zijn
met mijn niet oké zijn
maakt dat ik me neerleg
bij het niet oké zijn.
Maar gelukkig ben ik
tegen die tijd
al verdwaald
in mijn eigen hoofd.
Hoef ik me daar niet meer
het hoofd over te breken.

Is dat niet oké van mij?
Of ben ik oké met dat ik oké ben
met dat ik in mijn eigen hoofd verdwaal
............&^&%&^R)(*(&^&B&(?