dinsdag 6 maart 2012

Niet genoeg

Vandaag kan ik het niet
blij zijn met dat wat kan.
Vandaag voel ik vooral
dat wat niet kan,
dat wat ik niet kan zijn
dat wat ik niet kan doen,
dat wat me niet lukt.

Mijn kind weet niet meer
hoe het was
toen ik gezond was.
Als ik niet beter word,
krijgt hij geen herinnering
aan een gezonde moeder.

Dat doet pijn.
Als een hand
die heel hard
knijpt in mijn hart.

Ik kan hem zoveel leren
liggend op de bank.
Liefde stroomt immers
ook door een gammel lijf.
Maar vandaag
is dat niet genoeg,
soms wil ik meer,
voor hem en voor mij.

Ik gun hem een moeder
die voetbalt,
op school helpt,
mee gaat naar Artis
of aanwezig is
op zijn partijtje
en met hem struint
in het bos en op het strand.

Ik gun mezelf ervaringen
met mijn kind
niet alleen vanaf de bank,
zodat ik later kan terugkijken
op de vele momenten
dat we er op uit trokken.

Ik ben moeder,
geef mijn kind
het belangrijkste:
aandacht en liefde.
Maar toch
knijpt die hand
heel hard in mijn hart.

Ik ben de moeder
die ligt op de bank.
En vandaag
is dat niet genoeg.