vrijdag 16 maart 2012

Dvd-tje kijken

We hebben net gegeten.
Ik zit nog aan tafel.
Eerlijk gezegd
weet ik niet
hoe ik moet opstaan.
Té moe.

Zoon vraagt of we
een spelletje gaan doen.
Nee, mama is té moe.
Maar een dvd-tje kijken
lukt misschien nog net
liggend in bed.

Zoon staat voor de kast
en roept de mogelijkheden.
Harry Potter? Finding Nemo?
Up? Mr. Bean?
Eerlijk gezegd weet ik het niet.
Kan me niet voorstellen
dat ik er nog iets van begrijp.
Dus zeg ik dat.

Zoon buigt zich over me heen
en zegt op een toon
die niet zou misstaan
tegen een 2-jarige peuter:
"dan zoeken we wel iets uit
dat jij ook kan begrijpen mama".

Even is het stil.
En dan beginnen we 
heel hard te lachen.
Liever lachen dan huilen
denk ik later
als ik in bed lig
en met een schuin oog
kijk naar Buurman en Buurman.