dinsdag 14 februari 2012

Liefde

Schatje had vast grootse dromen toen hij mij tot vrouw nam.

Dromen van een leven samen.
Leuke dingen doen.
Een kleine erbij.
Samen op stap.
Uit eten.
Elke avond woeste geile sex.

Hij kreeg veel maar wellicht niet waar hij van droomde.
Geldzorgen.
Een uitgeputte vrouw.
Ziekenhuisbezoeken.
Een huishouden dat hij draaiend moet houden.
Weinig tijd voor zichzelf.

Toch is hij eigenlijk altijd blij.
Het gaat niet om wat je doet met elkaar.
Maar om hoe het voelt met elkaar.


De ouders van de beste vriend van Zoon hebben alles, zo lijkt het.
Gaan elk weekend op stap.
Geen geldzorgen.
Uit eten met vrienden.
Geven elk jaar een groot feest.

Ik hoor de verhalen over de pret.
Soms ben ik wel eens jaloers.
Denk dan 'nou, nou, poeh, poeh'.
En vraag me ook wel eens af hoe dat voor mijn Schatje is.
Om te horen wat andere mensen doen in hun vrije tijd.
De spontaniteit en het gemak waarmee mensen iets kunnen ondernemen.
De onbekommerdheid.
Het zich niet druk hoeven maken vooraf.
Kunnen we wel weg en voor hoe lang?
Zal er een terugslag zijn?


De ouders van de beste vriend van Zoon hebben alles, zo lijkt het.
Toch zijn ze niet blij.
De spanning is soms voelbaar.
En nu gaan ze scheiden.

Het gaat niet om wat je doet met elkaar.
Maar om hoe het voelt met elkaar.