vrijdag 24 februari 2012

De juiste woorden

Ik hoor het niet voor het eerst
en zeker niet voor het laatst.

Ik heb bezoek.
We drinken wat.
Eerst komt de vraag:
Hoe-is-het-met-jou-
voel-je-je-al-iets-beter?
Ik schenk nog een thee in.
En dan komt het.
Dat zinnetje
dat ik al zo vaak hoorde
en nooit begrijp.

Ik vind het zo knap van je,
jij zit de hele dag thuis.
Ik zou dat niet kunnen hoor,
zo de hele dag thuis zitten 
en ziek zijn en niets doen.

?

Hoezo zou jij dat niet kunnen?
En wat dan als jij dat niet kan?
Ga je op je kop staan?
Word je een chagrijn?
Slik je een pot slaappillen?
Of ga je naar de winkel?
En zeg je tegen de winkelier:
Doe mij maar een andere ziekte.
Eén die me niet aan huis kluistert.
Wat heeft u in de aanbieding?
Reuma? Mwah, diabetes dan?
Parkinson? Spataderen?

Ik kan me niet herinneren
dat ik naar de super ging
en bestelde wat ik kreeg.

Tegen mij zeggen
dat als jij mij was,
jij het niet zou kunnen
impliceert een keuzevrijheid
die je helemaal niet hebt
als je vooraan staat
bij  het uitdelen van
een aandoening
die je niet wilt,
waar je niet om vraagt
en die niet opstapt
als je beleefd aangeeft
dat het welletjes is geweest.

En hoezo de hele dag niets doen?
Ik heb het heel erg druk!
Niet alleen met beter worden
maar ook met douchen
en rusten
en dan een broodje eten
en daar weer van bijkomen.

Mijn leven is zo propvol
met het doen
van de dingen van de dag
waar jij niet bij na hoeft te denken
maar die voor mij
één grote optelsom vormen.
Voortdurend moeten inschatten
hoeveel energie ik nog heb,
wat ik nog moet doen
en hoe erg ik in het rood kom te staan
gewoon door jou op bezoek te hebben.

Maar dat zeg ik natuurlijk niet.
Stel je voor!
Ik wil dat het gezellig blijft.
En hoe zou ik de juiste woorden vinden
om te vertellen hoe het is
zonder dat je gillend de deur uit rent?

Dit is mijn leven.
Niet wat ik wou,
niet wat ik had besteld
en niet wat ik had verwacht.
Maar wel mijn leven.
En als je mij zou vragen
zullen we ruilen?
zou ik zeggen nee bedankt.
Want dit is mijn leven,
van mij, helemaal van mij.